دانشگاه تهران ( رديف 4 معرّفىنامهء حاضر ) ، در كمال تشابه است . براى تكميل اطّلاعات نسخه‌شناسى ، مىتوان به فهرستوارهء كتابهاى فارسى « 1 » مراجعه كرد . روش تصحيح نام رساله را به ملاحظهء شش نسخه از نسخى كه شناخته‌ايم « 2 » ، غياثيه نهاديم . در تصحيح اين رساله از سه نسخه استفاده كرديم : 1 . نسخهء شمارهء 1820 مغنيساگنل به رمز « ل » ( رديف 1 معرّفىنامه اخير ) 2 . نسخهء شمارهء 2173 مجلس شوراى اسلامى به رمز « س » ( رديف 3 ) 3 . نسخهء شمارهء 1 / 343 S . P كتابخانهء ملّى پاريس به رمز « م » ( رديف 6 ) . هرچند نسخهء « ل » كهن‌ترين نسخهء تاريخ‌دار است اما بنا به ملاحظاتى كه پيشتر گفته‌ايم ، نسخهء « س » را كم‌ارج‌تر از آن ندانسته‌ايم . البته 11 صفحهء اوّل نسخهء « س » كه نونويس است ، از اين حكم مستثنى است . در اين صفحات كه شامل ديباچهء رساله تا پيش از فهرست عناوين است ، « ل » را بر هر دو نسخه ترجيح داده‌ايم . اما در قسمتهاى ديگر ، هرگاه « ل » و « س » معارض بوده‌اند ، شهادت « م » را طلبيده‌ايم و اگر « م » نيز نصّى على حده داشته ، « ل » را ترجيح داده‌ايم . با اين حال نصوصى را كه خلاف قاعده زبان يا منطق بوده‌اند ، جرح كرده‌ايم و نسخ ديگر را به ترتيب تفضيل « ل » ، « س » ، « م » در متن آورده‌ايم . در موارد اختلاف نسخ ، اگر اختلاف متضمّن تغاير علمى و طبّى محتواى نسخ بوده است ، ديگر كتب فن را حكم نموده‌ايم و نصّى را برگزيده‌ايم كه با آراى عمومى اطبّا در وفاق باشد ؛ آنگاه عبارت مورد استشهاد را با ذكر نشانى منبع در پانوشت درج كرده‌ايم تا ترجيح ، بلا مرجّح نباشد . در تصحيح فهرست ، به انطباق آن با عناوين ابواب در داخل متن توجّه شده است و در اين رابطه نسخى ترجيح داده شده‌اند كه با اين عناوين هماهنگ‌تر باشند .

--> ( 1 ) . ج 5 ، ص 3598 . ( 2 ) . رديفهاى 2 ، 4 ، 7 ، 8 ، 16 ، 17 از معرفىنامهء اخير در نوشتار حاضر .